20.0 ℃
Aanleiding en toedracht
In 2023 hebben de verdachte en het slachtoffer nauw contact met elkaar gehad. Ze waren collega’s, zagen elkaar privé en zijn een keer samen op vakantie geweest. Daarna benauwde het samenzijn de vrouw, ze nam afstand van de man en kreeg een relatie met een ander. In de periode die volgde liet de verdachte de vrouw en haar vriend niet met rust. Begin 2024 heeft de vrouw melding bij de politie gedaan van belaging. Dat resulteerde in een zogeheten stopbrief aan de verdachte, waarna hij geen contact meer zocht met de vrouw. Tot 31 juli van dat jaar. Op die dag kwam de vrouw thuis na een avonddienst. In haar slaapkamer werd zij overmeesterd door de man. Hij stak vijftien keer op haar in met een mes. Ze beet de man in zijn arm en wist te ontkomen. ‘’Het enkele feit dat het haar zelf is gelukt om weg te komen heeft haar gered’’, aldus de officier.
De verdachte heeft vervolgens de messen meegenomen en is weggegaan. Verderop heeft hij geprobeerd zichzelf van het leven te beroven, wielrenners troffen hem ’s ochtends aan met steekwonden. Tijdens zijn verhoren bij de politie heeft de verdachte verklaard dat de vrouw hem beet, dat hij haar toen stak en zij hem vervolgens terug stak, maar dit alternatieve scenario past volgens het OM niet bij de tactische en forensische bevindingen. Zo is er geen bloed van de verdachte in en om de woning van het slachtoffer aangetroffen. En het strookt niet met zijn allereerste verklaring, toen hij werd aangetroffen, waarin hij zei dat hij niet wist door wie hij was gestoken.
Bewijs en zoekgeschiedenis
Op camerabeelden is te zien dat de verdachte een dag voor het delict twee messen, duct tape, een klauwhamer en tie wraps aanschaft. En op de dag van de moordpoging ging hij met deze spullen de woning van het slachtoffer binnen, met een sleutel die hij nooit had teruggegeven, terwijl hij wist dat zij avonddienst had. Tijdens de geweldshandelingen van de verdachte liep het slachtoffer meerdere steekwonden en een klaplong op. Ook heeft zij door zenuwschade aan haar arm blijvend krachtverlies in haar duim en zijn er blijvende littekens in haar gezicht en op haar lichaam. Het letsel en de verklaringen die zij heeft afgelegd passen bij de forensische en tactische bevindingen. Dat geldt ook voor de forensische sporen in en buiten de woning, waar alléén bloed van het slachtoffer is aangetroffen.
De verdachte heeft kort voor het geweldsincident online gezocht op termen als ‘doodsteken’, ‘celstraf voor moord’, ‘best knife to stack’, ‘gevaarlijke messen’ en ‘gevechtsmessen’. Opmerkelijk is ook dat hij online een artikel bekeek over een ander slachtoffer met exact dezelfde voor- en achternaam als de vrouw. De officier: ‘’De overeenkomsten met die zaak zijn luguber en groots: een ex die het einde van de relatie niet kon accepteren, die haar opwacht in huis, haar doodsteekt en zichzelf daarna van het leven tracht te beroven. De online zoekacties van de verdachte laten volgens het OM zien dat hij maar één ding wilde: de vrouw vermoorden.’’
Strafeis
Het OM gaat er gezien de bevindingen van uit dat de verdachte het einde van (in zijn visie) de relatie niet kon verkroppen en accepteren. Daarom moest de vrouw dood. ‘’Dit motief is bijzonder ernstig. Het slachtoffer heeft net als iedere vrouw, net als ieder mens, het recht om zelfstandig beslissingen te nemen over haar eigen leven. Niemand heeft het recht om een ander daarop af te rekenen’’, aldus de officier.
De gedragsdeskundigen hebben geen advies kunnen geven over de toerekeningsvatbaarheid van de verdachte, over het recidiverisico en eventuele gedwongen behandeling. Op basis van deze bevinding en het planmatige handelen van de verdachte is een tbs-maatregel volgens het OM niet aan de orde. Het OM eiste 15 jaar gevangenisstraf en oplegging van een gedrags-beïnvloedende en vrijheids-beperkende maatregel. Ook vindt het OM dat de verdachte aan het slachtoffer schadevergoeding moet betalen ter hoogte van bijna 42.000 euro.
